Μια ετήσια πρόσοδο 1 εκατομμυρίου δολαρίων εξασφαλίζει 6.100 δολάρια το μήνα εφ' όρου ζωής, αλλά τι συμβαίνει στον επιζώντα σύζυγο;

Η ανάρτηση "Μια εφάπαξ σύνταξη 1 εκατομμυρίου δολαρίων κλειδώνει 6.100 δολάρια το μήνα εφ' όρου ζωής, αλλά τι συμβαίνει στον επιζώντα σύζυγο;" δημοσιεύτηκε αρχικά στο 24/7 Wall St..

Μια εφάπαξ σύνταξη 1 εκατομμυρίου δολαρίων που καταβάλλει περίπου 6.100 δολάρια το μήνα εφ' όρου ζωής ακούγεται σαν μια καλή συμφωνία για συνταξιοδοτικό εισόδημα. Ωστόσο, ένας επιζών σύζυγος μπορεί να αντιμετωπίσει μια δυσάρεστη έκπληξη αν δεν το έχετε σκεφτεί καλά.

Το σενάριο είναι οικείο. Ένας σύζυγος μεταφέρει ένα 401(k) ή αγοράζει μια άμεση εφάπαξ σύνταξη κατά τη συνταξιοδότηση. Επιλέγει τη μέγιστη καταβολή που προσφέρει η ασφαλιστική εταιρεία και υποθέτει ότι η σύζυγός του θα είναι εντάξει. Αλλά με το μοντέλο καταβολής ζωής ενός ατόμου, οι επιταγές σταματούν με τον θάνατο του δικαιούχου. Ο επιζών δεν κληρονομεί τίποτα από αυτό το 1 εκατομμύριο δολάρια. Η επιλογή 100% κοινής ζωής και επιζώντος καταβάλλει το ίδιο ποσό στον επιζώντα σύζυγο εφ' όρου ζωής, αλλά η μηνιαία επιταγή μειώνεται, σε αυτή την περίπτωση σε περίπου 5.200 δολάρια.

Γιατί η μορφή της καταβολής έχει μεγαλύτερη σημασία από το μέγεθός της

Σε 6.100 δολάρια το μήνα, η καταβολή ζωής ενός ατόμου για 1 εκατομμύριο δολάρια αντιστοιχεί σε περίπου 7% ετησίως. Αυτό φαίνεται γενναιόδωρο σε σύγκριση με την απόδοση του 10ετούς κρατικού ομολόγου που κυμαίνεται κοντά στο 4%. Αντικατοπτρίζει το στοίχημα της ασφαλιστικής εταιρείας στη θνησιμότητα και το γεγονός ότι το κεφάλαιο χάνεται την ημέρα που υπογράφετε.

Για ένα παντρεμένο ζευγάρι, το προσδόκιμο κοινής ζωής θα πρέπει να καθοδηγεί την απόφαση πολύ περισσότερο από την ονομαστική απόδοση. Στα 66, υπάρχει σημαντική πιθανότητα τουλάχιστον ένας σύζυγος να ζήσει μέχρι τη δεκαετία των 90. Η υψηλότερη επιταγή ζωής ενός ατόμου δεν επιβιώνει μετά τον πρώτο θάνατο.

Το πλαίσιο της Κοινωνικής Ασφάλισης έχει σημασία και εδώ. Ένας επιζών σύζυγος γενικά λαμβάνει το υψηλότερο από τα δύο επιδόματα, χάνοντας το μικρότερο. Με την προσαρμογή του κόστους ζωής (COLA) του 2026 κοντά στο 3%, η Κοινωνική Ασφάλιση τουλάχιστον προσαρμόζεται στον πληθωρισμό. Μια σταθερή καταβολή εφάπαξ σύνταξης δεν το κάνει. Ο επιζών αντιμετωπίζει μια μικρότερη επιταγή Κοινωνικής Ασφάλισης και, υπό μια εφάπαξ σύνταξη ζωής ενός ατόμου, δεν παίρνει τίποτα.

Τρεις μορφές καταβολής, καταταγμένες ανάλογα με την προστασία του επιζώντος

1. Ζωή ενός ατόμου: Η υψηλότερη μηνιαία επιταγή σε περίπου 6.100 δολάρια. Οι πληρωμές σταματούν την ημέρα που πεθαίνει ο δικαιούχος. Κατάλληλο για ένα ανύπαντρο άτομο χωρίς εξαρτώμενα μέλη. Απερίσκεπτο για ένα ζευγάρι που βασίζεται στο εισόδημα.
2. 100% κοινή ζωή και επιζών: Περίπου 5.200 δολάρια το μήνα, καταβαλλόμενα μέχρι τον δεύτερο θάνατο. Η μείωση περίπου 900 δολαρίων τον μήνα είναι το τίμημα μιας εφάπαξ ασφαλιστικής πολιτικής για το βιοτικό επίπεδο του επιζώντος. Οι παραλλαγές 75%, 50% και 25% κοινής ζωής και επιζώντος καταβάλλουν περισσότερα εκ των προτέρων, αλλά μειώνουν την επιταγή του επιζώντος με τον πρώτο θάνατο.
3. Ζωή με ορισμένη περίοδο (π.χ. 10 ή 20 έτη): Καταβάλλεται εφ' όρου ζωής, με έναν ελάχιστο αριθμό ετών εγγυημένο σε έναν δικαιούχο εάν ο δικαιούχος της σύνταξης πεθάνει νωρίς. Χρήσιμο όταν μόνο η ζωή ενός συζύγου ασφατίζεται, αλλά οι κληρονόμοι χρειάζονται κάποια προστασία. Πιο αδύναμο από την κοινή ζωή και επιζών για ένα ζευγάρι, επειδή οι πληρωμές εξακολουθούν να μειώνονται ή να λήγουν μετά την ορισμένη περίοδο.

Ορισμένοι οικονομικοί σύμβουλοι προωθούν τη «μεγιστοποίηση σύνταξης». Υπό αυτή τη στρατηγική, λαμβάνετε την υψηλότερη καταβολή ζωής ενός ατόμου και χρησιμοποιείτε μέρος της διαφοράς για να αγοράσετε μια ασφαλιστική πολιτική ζωής σταθερού ασφαλίστρου ή μόνιμης ασφάλισης ζωής για τον δικαιούχο, με τον σύζυγο ως δικαιούχο. Στα χαρτιά, ο επιζών λαμβάνει ένα αφορολόγητο εφάπαξ ποσό και το ζευγάρι διατηρεί περισσότερο μηνιαίο εισόδημα όσο και οι δύο είναι ζωντανοί.

Η στρατηγική λειτουργεί μόνο όταν ευθυγραμμίζονται τρία πράγματα. Ο δικαιούχος πρέπει να μπορεί να ασφαλιστεί σε λογικές τιμές στα 66, κάτι που δεν ισχύει πάντα. Η πολιτική πρέπει να είναι μόνιμη ή αρκετά μακροχρόνια για να καλύπτει τη ρεαλιστική θνησιμότητα, καθώς οι προσωρινές πολιτικές που λήγουν στα 80 αφήνουν μια 90χρονη χήρα εκτεθειμένη. Και το ασφάλιστρο πρέπει να είναι πραγματικά χαμηλότερο από τη μείωση της κοινής ζωής και του επιζώντος μετά τους φόρους. Υπολογίστε τους αριθμούς και με τους δύο τρόπους πριν υποθέσετε ότι η μεγιστοποίηση σύνταξης κερδίζει.

Βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε όταν λαμβάνετε την απόφασή σας

Δύο κανόνες έχουν το μεγαλύτερο βάρος. Πρώτον, μην μετατρέπετε ποτέ τα βασικά συνταξιοδοτικά περιουσιακά στοιχεία ενός ζευγαριού σε εφάπαξ σύνταξη ζωής ενός ατόμου, εκτός εάν ο σύζυγος που δεν λαμβάνει τη σύνταξη έχει πλήρως ανεξάρτητο εισόδημα που μπορεί να τον συντηρήσει μόνο του. Τα μαθηματικά της υψηλότερης επιταγής σπάνια δικαιολογούν την έκθεση του επιζώντος. Δεύτερον, διατηρήστε σημαντικά ρευστά αποθέματα, ιδανικά 12 έως 24 μήνες εξόδων, εκτός της εφάπαξ σύνταξης. Μόλις τα χρήματα μετατραπούν σε εφάπαξ σύνταξη, χάνονται ως εφάπαξ ποσό. Η αντικατάσταση στέγης, ένα ιατρικό συμβάν ή η μετακόμιση σε υποβοηθούμενη διαβίωση δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από μια μηνιαία επιταγή.

Εάν η περιουσία πλησιάζει την απαλλαγή από τον ομοσπονδιακό φόρο κληρονομίας ή περιλαμβάνει μια επιχείρηση, η αλληλεπίδραση μεταξύ των κανόνων δικαιούχων εφάπαξ σύνταξης, της ιδιοκτησίας ασφάλισης ζωής και του εισοδήματος του επιζώντος πιθανότατα δικαιολογεί την πρόσληψη ενός συμβούλου μόνο με αμοιβή. Για τα περισσότερα ζευγάρια σε αυτό το επίπεδο περιουσιακών στοιχείων, η απλούστερη απάντηση είναι η επιλογή 100% κοινής ζωής και επιζώντος και ένα γραπτό σχέδιο για το πώς θα μοιάζει ο προϋπολογισμός του επιζώντος συζύγου τον επόμενο μήνα.

Η ανάρτηση "Μια εφάπαξ σύνταξη 1 εκατομμυρίου δολαρίων κλειδώνει 6.100 δολάρια το μήνα εφ' όρου ζωής, αλλά τι συμβαίνει στον επιζώντα σύζυγο;" δημοσιεύτηκε αρχικά στο 24/7 Wall St..