دیمت 2.0 چیست؟ هند آزمایشی اوراق قرضه توکنیزه ۱۰۷ میلیون دلاری با تسویه روپیه دیجیتال راهاندازی میکند

هند اوراق قرضه توکن‌شده را از مرحله برنامه‌ریزی نظارتی به زیرساخت مالی فعال منتقل کرده است.

در سپتامبر ۲۰۲۶، سه شرکت هندی مجموعاً <⁦strong>۱⁩٬۰۲۵ کرور روپیه — تقریباً ۱۰۷ میلیون دلار — اوراق قرضه شرکتی را از طریق دیمت ۲.۰ منتشر کردند، یک زیرساخت تنظیم‌شده جدید که اوراق قرضه شرکتی مرسوم را به‌عنوان توکن‌های دیجیتال نمایش می‌دهد و در عین حال سمت نقدی را با استفاده از روپیه دیجیتال عمده‌فروشی بانک مرکزی هند تسویه می‌کند.

ناشران عبارت بودند از:

آرای‌سی لیمیتد — ۵۰۰ کرور روپیه

لارسن و توبرو — ۵۰۰ کرور روپیه

آی‌آی‌اف‌ال فایننس — ۲۵ کرور روپیه.

هیئت اوراق بهادار و مبادلات هند، یا سبای، به‌طور رسمی راه‌اندازی موفق آزمایشی دیمت ۲.۰ برای اوراق قرضه شرکتی توکن‌شده در ۱۰ سپتامبر را تأیید کرد.

اهمیت این موضوع در این نیست که هند نوع جدیدی از بدهی شرکتی اختراع کرده است.

اوراق قرضه همچنان اوراق بهادار مرسوم با موارد آشنا هستند:

کوپن‌ها؛

سررسیدها؛

رتبه‌های اعتباری؛

تعهدات ناشر؛

و حقوق سرمایه‌گذار.

آنچه تغییر کرده است زیرساخت زیربنایی آن‌هاست.

مالکیت می‌تواند از طریق فناوری دفتر کل توزیع‌شده نمایش داده شود، در حالی که پرداخت می‌تواند با پول دیجیتال بانک مرکزی تسویه شود.

این ترکیب هند را به یکی از مهم‌ترین اهداف توکن‌سازی نهادی نزدیک‌تر می‌کند:

تسویه هم‌زمان اوراق بهادار و نقدینگی بر روی ریل‌های مالی قابل برنامه‌ریزی.

خلاصه

هند دیمت ۲.۰ را راه‌اندازی کرده است، یک آزمایش نظارتی برای اوراق قرضه شرکتی توکن‌شده که از طریق زیرساخت بازار اوراق بهادار موجود خود توسعه یافته است.

سه ناشر — REC Limited، Larsen & Toubro و IIFL Finance — مجموعاً ۱٬۰۲۵ کرور روپیه، یا تقریباً ۱۰۷ میلیون دلار، از طریق مرحله اول منتشر کردند.

این اوراق بهصورت دیجیتالی بر روی زیرساخت دفتر کل توزیعشده مرتبط با سپردهگذاران قانونی هند نمایش داده میشوند.

بخش پرداخت از طریق رابط بازار یکپارچه به ارز دیجیتال بانک مرکزی عمدهفروشی، یا e₹-W بانک مرکزی هند متصل میشود.

این امر مدلی نزدیکتر به تحویل-در-مقابل-پرداخت اتمی را ممکن میسازد، جایی که اوراق قرضه و پول مورد استفاده برای خرید آن میتوانند با هم تسویه شوند.

خود اوراق قرضه همچنان بدهی شرکتی عادی و تنظیمشده باقی میمانند.

توکنیزاسیون موارد زیر را حذف نمیکند:

ریسک اعتباری؛

تعهدات کوپن؛

تاریخهای سررسید؛

یا حقوق سرمایهگذار.

هنوز به سرمایهگذاران خرد بازاری باز به سبک ارز دیجیتال برای این اوراق ارائه نشده است و این اوراق نباید با توکنهای ارز دیجیتال آزادانه معاملهشده اشتباه گرفته شوند.

این پروژه نشاندهنده تغییر قابل توجهی از مرحله برنامهریزی قبلی هند است. رویترز در اوت گزارش داد که هند در حال آمادهسازی اولین انتشار اوراق قرضه شرکتی توکنیزهشده خود برای سپتامبر بود؛ این برنامه اکنون به انتشار واقعی تبدیل شده است.

دیمت ۲.۰ چیست؟

دیمت ۲.۰ زیرساخت آزمایشی هند برای نمایش اوراق بهادار تنظیمشده بهعنوان توکنهای دیجیتال بر روی فناوری دفتر کل توزیعشده است.

این نام بر اساس سیستم اوراق بهادار بیفیزیکی یا دیمت موجود هند بنا شده است.

هند دههها پیش از گواهیهای سهام و اوراق قرضه فیزیکی کاغذی فاصله گرفت.

دیمت ۲.۰ نشاندهنده یک انتقال زیرساختی دیگر است:

اوراق بهادار کاغذی

↓

اوراق بهادار دیمت الکترونیکی

↓

اوراق بهادار توکنیزهشده مبتنی بر DLT.

نکته مهم این است که سرمایهگذاری پایهای لزوماً در هر مرحله تغییر نمیکند.

زیرساخت ثبت و تسویه است که تغییر میکند.

چرا به آن دیمت ۲.۰ میگویند؟

بیاعتبارسازی سنتی گواهیهای فیزیکی را با سوابق مالکیت الکترونیکی جایگزین کرد.

دیمت ۲.۰ این پرسش را مطرح میکند که آیا آن اوراق بهادار الکترونیکی میتوانند به موارد زیر تبدیل شوند:

قابل برنامهریزی؛

ثبتشده در دفتر کل توزیعشده (DLT)؛

با تسویه سریعتر؛

و ارتباط بهتر با پول دیجیتال.

بنابراین این صرفاً به این معنا نیست:

کاغذ ← دیجیتال.

هند قبلاً این انتقال را تکمیل کرده است.

این بیشتر به این نزدیک است:

زیرساخت متمرکز اوراق بهادار الکترونیکی ← زیرساخت دفتر کل توزیعشده قابل برنامهریزی.

هند از طریق دمت 2.0 چقدر منتشر کرده است؟

سه تراکنش اول مجموعاً <⁦strong>۱⁩٬۰۲۵ کرور روپیه بود.

<⁦td>REC⁩ Limited<⁦td>Larsen⁩ & Toubro<⁦td>IIFL⁩ Finance

<⁦p>REC⁩ اولین ناشر شد و ۵۰۰ کرور روپیه از ۱۸ سرمایه‌گذار جمع‌آوری کرد.

<⁦p>Larsen⁩ & Toubro با انتشار ۵۰۰ کرور روپیه دیگر دنبال کرد.

<⁦p>IIFL⁩ Finance یک تراکنش ۲۵ کرور روپیه‌ای را تکمیل کرد.

این تراکنش‌ها مهم هستند زیرا بحث فراتر از زیرساخت اثبات مفهوم رفته است.

بدهی شرکتی واقعی و تنظیم‌شده اکنون با استفاده از این سیستم منتشر شده است.

آیا هند کل بازار اوراق قرضه شرکتی خود را توکن‌سازی کرد؟

خیر.

این تمایز مهم است.

هند بازار بسیار بزرگی برای اوراق قرضه شرکتی دارد، اما تنها بخش کوچکی وارد آزمایشی دموت ۲.۰ شده است.

تیترهایی که نشان می‌دهند کل بازار اوراق قرضه هند به زنجیره منتقل شده، گمراه‌کننده خواهد بود.

نقطه عطف فعلی این است:

انتشار واقعی توکن‌شده به ارزش ۱,۰۲۵ کرور روپیه

در داخل یک بازار اوراق قرضه متعارف بسیار بزرگ‌تر.

هدف از این آزمایشی، بررسی کارایی زیرساخت قبل از گسترش آن است.

اوراق قرضه دموت ۲.۰ چگونه کار می‌کند؟

یک تراکنش ساده‌شده به این شکل است:

ناشر شرکتی اوراق قرضه ایجاد می‌کند

↓

سرمایه‌گذار پیشنهاد خود را ارسال می‌کند

↓

اوراق قرضه در زیرساخت DLT نمایش داده می‌شود

↓

سرمایه‌گذار سوابق مالکیت توکن‌شده دریافت می‌کند

↓

تسویه نقدی با استفاده از زیرساخت روپیه دیجیتال عمده‌فروشی انجام می‌شود

↓

اوراق قرضه و پرداخت با هم تکمیل می‌شوند.

نوآوری کلیدی در اتصال این موارد است:

اوراق بهادار دیجیتال

با

پول دیجیتال بانک مرکزی.

روپیه دیجیتال عمده‌فروشی RBI چیست؟

<⁦p>CBDC⁩ عمده‌فروشی بانک مرکزی هند معمولاً با نام <⁦strong>e⁩₹-W شناخته می‌شود.

این در درجه اول برای مؤسسات مالی و تسویه عمده‌فروشی طراحی شده است، نه پرداخت‌های روزمره مصرف‌کننده.

این موضوع آن را به‌ویژه برای اوراق بهادار توکن‌شده مرتبط می‌سازد.

یک اوراق قرضه توکن‌شده به یک دارایی پرداختی نیاز دارد.

استفاده از پول دیجیتال عمده‌فروشی بانک مرکزی به این معناست که بخش نقدی می‌تواند با استفاده از نوعی پول بانک مرکزی تسویه شود، نه اینکه به یک استیبل‌کوین ارز دیجیتال نامرتبط نیاز داشته باشد.

چرا از CBDC برای تسویه اوراق قرضه توکن‌شده استفاده کنیم؟

فرض کنید بانک A اوراق قرضه‌ای به ارزش ۱۰۰ میلیون روپیه خریداری می‌کند.

دو چیز باید اتفاق بیفتد:

بانک A اوراق قرضه را دریافت می‌کند

و

ناشر ۱۰۰ میلیون روپیه دریافت می‌کند.

در بازارهای متعارف، اوراق بهادار و نقدینگی ممکن است از زیرساخت‌های متفاوتی عبور کنند.

توکن‌سازی امکان اتصال محکم‌تر هر دو بخش را ایجاد می‌کند.

اینجاست که CBDC عمده‌فروشی مفید می‌شود.

تحویل-در-مقابل-پرداخت اتمی چیست؟

تحویل-در-مقابل-پرداخت، یا DvP، به این معناست که اوراق بهادار فقط زمانی تحویل داده شوند که پرداخت انجام شود.

<⁦p>DvP⁩ اتمی این اصل را فراتر می‌برد.

هدف این است:

انتقال اوراق قرضه + انتقال پول

به یک تراکنش هماهنگ تبدیل شود.

یا:

هر دو تکمیل شوند

یا

هیچ‌کدام تکمیل نشود.

این می‌تواند ریسک تسویه را کاهش دهد.

چرا ریسک تسویه اهمیت دارد

تصور کنید یک سرمایه‌گذار پول ارسال می‌کند اما انتقال اوراق قرضه شکست می‌خورد.

یا ناشر اوراق قرضه را تحویل می‌دهد اما پرداخت به تأخیر می‌افتد.

این چیزی را ایجاد می‌کند که به عنوان ریسک اصل سرمایه یا مواجهه با ریسک تسویه شناخته می‌شود.

زیرساخت بازار مالی دهه‌ها صرف ساخت سیستم‌هایی برای کاهش این ریسک کرده است.

دفتر کل توزیع‌شده و پول توکن‌شده معماری احتمالی دیگری ارائه می‌دهند.

آن‌ها می‌توانند دو طرف یک تراکنش را برنامه‌پذیر کنند و احتمالاً آن‌ها را همگام‌سازی کنند.

آیا اوراق قرضه توکن‌شده یک ارز دیجیتال است؟

خیر.

این یکی از مهم‌ترین تمایزها در دیمت 2.0 است.

اوراق قرضه شرکتی توکن‌شده همچنان باقی می‌ماند:

یک اوراق قرضه شرکتی.

همچنان دارای:

ناشر؛

اصل سرمایه؛

کوپن؛

سررسید؛

ریسک اعتباری؛

تعهدات قراردادی؛

و حقوق سرمایه‌گذار.

این واقعیت که مالکیت از طریق یک توکن نمایندگی می‌شود، آن را به یک دارایی رمزارز سفته‌بازانه تبدیل نمی‌کند.

این از نظر مفهومی مشابه شفاف‌سازی نظارتی اخیر کانادا در مورد سپرده‌های توکن‌شده است:

تغییر فناوری لزوماً ماهیت حقوقی محصول مالی پایه را تغییر نمی‌دهد.

اوراق قرضه سنتی در مقابل اوراق قرضه توکن‌شده در مقابل توکن رمزارز

واژه توکن نمایندگی را توصیف می‌کند.

به خودی خود دارایی اقتصادی را تعریف نمی‌کند.

آیا سرمایه‌گذاران خرد می‌توانند اوراق قرضه دیمت ۲.۰ بخرند؟

در این مرحله نه به عنوان یک محصول باز به سبک ارز دیجیتال.

فاز اول بر انتشار نهادی و زیرساخت بازار تنظیم‌شده متمرکز است.

اوراق بهادار صرفاً برای معامله بدون محدودیت در کیف پول روی صرافی‌های عمومی ارز دیجیتال سپرده‌گذاری نمی‌شوند.

این تمایز ضروری است.

دیمت ۲.۰ یک پروژه زیرساخت بازار سرمایه است، نه تلاشی برای تبدیل اوراق قرضه شرکتی هند به دارایی‌هایی شبیه میم‌کوین.

چرا هند از زیرساخت مجاز استفاده می‌کند

بازارهای اوراق بهادار نهادی الزامات متفاوتی از بازارهای ارز دیجیتال بدون مجوز دارند.

تنظیم‌کنندگان باید بدانند:

چه کسی مالک اوراق بهادار است؛

چه کسی میتواند معامله کند؛

آیا سرمایه‌گذاران واجد شرایط هستند؛

تراکنش‌ها چگونه ثبت می‌شوند؛

انطباق چگونه کار می‌کند؛

و مالکیت قانونی چگونه قابل اجرا است.

یک محیط DLT دارای مجوز می‌تواند این کنترلها را حفظ کند و در عین حال برخی از مزایای فنی بلاک‌چین را معرفی کند.

<⁦strong>MEXC⁩ دیدگاه تحلیلگر: هند در حال توکن‌سازی فرآیند تسویه است پیش از توکن‌سازی تجربه سرمایه‌گذار

به گفته MEXC پریا شارما، تحلیلگر ارشد صنعت ارز دیجیتال، دمت 2.0 دقیقاً به این دلیل مهم است که سعی نمی‌کند بازار اوراق بهادار هند را یک‌شبه بازسازی کند.

در عوض، هند در حال تغییر زیرساخت زیر یک ابزار مالی آشنا است و در عین حال چارچوب نظارتی موجود پیرامون خود اوراق قرضه را حفظ می‌کند.

شارما خاطرنشان می‌کند که این در حال تبدیل شدن به یک الگوی تکرارشونده در توکن‌سازی نهادی است. تنظیم‌کننده‌ها زمانی راحت‌تر اجازه می‌دهند فناوری تغییر کند که حقوق اساسی سرمایه‌گذار، تعهدات ناشر و نظارت بر بازار قابل تشخیص باقی بمانند. به عبارت دیگر، توکن‌سازی ابتدا به عنوان زیرساخت مالی موفق می‌شود، نه لزوماً به عنوان یک محصول سرمایه‌گذاری خرد جدید.

ترکیب اوراق بهادار توکن‌شده با CBDC عمده‌فروشی به‌ویژه قابل توجه است، زیرا توکن‌سازی به تنهایی تنها نیمی از مشکل تسویه را حل می‌کند. یک اوراق قرضه می‌تواند فوراً جابه‌جا شود، اما اگر پول مورد استفاده برای خرید آن در زیرساخت‌های قدیمی‌تر و کندتر گیر بماند، بخش زیادی از کارایی از بین می‌رود. بنابراین آزمایش هند هر دو طرف تراکنش را هدف قرار می‌دهد.

چرا ارتباط با روپیه دیجیتال از خود توکن مهم‌تر است

ایجاد یک نمایش دیجیتال از اوراق قرضه از نظر فنی قابل دستیابی است.

سؤال دشوارتر این است:

چه پولی آن را تسویه می‌کند؟

گزینه‌های احتمالی عبارتند از:

سپرده‌های بانک تجاری؛

سپرده‌های توکن‌شده؛

استیبل‌کوین‌ها؛

ارزهای دیجیتال بانک مرکزی (CBDC)؛

یا زیرساخت‌های پرداخت متعارف.

هند در حال آزمایش موارد زیر است:

اوراق بهادار توکن‌شده

↔

ارز دیجیتال بانک مرکزی عمده‌فروشی.

این به سیستم یک پایه نقدی بومی دیجیتال می‌دهد که توسط زیرساخت بانک مرکزی پشتیبانی می‌شود.

تفاوت این با تسویه استیبل‌کوین چیست؟

استیبل‌کوین‌ها در حال حاضر می‌توانند دارایی‌های توکن‌شده را در بلاک‌چین‌های عمومی تسویه کنند.

اما تنظیم‌کننده‌ها ممکن است پول بانک مرکزی یا پول بانک تجاری تنظیم‌شده را برای بازارهای مالی با اهمیت سیستمی ترجیح دهند.

تفاوت را می‌توان به این صورت خلاصه کرد:

تسویه استیبل‌کوین

دارایی توکن‌شده

↔

پول دیجیتال خصوصی.

تسویه‌حساب عمده‌فروشی CBDC

دارایی توکن‌شده

↔

پول دیجیتال بانک مرکزی.

هیچ معماری به‌طور خودکار در همه بازارها برنده نمی‌شود.

اما برای اوراق بهادار نهادی تنظیم‌شده، قطعیت حقوقی مرتبط با پول بانک مرکزی می‌تواند جذاب باشد.

چگونگی جایگاه دیمت 2.0 در رقابت جهانی توکن‌سازی

هند به‌صورت منزوی آزمایش نمی‌کند.

مراکز مالی در سراسر جهان در حال بررسی توکن‌سازی موارد زیر هستند:

سهام؛

اوراق قرضه؛

صندوق‌ها؛

سپرده‌ها؛

اوراق خزانه؛

و وثیقه.

ایالات متحده در حال بازنگری قوانین زیرساخت اوراق بهادار با گسترش توکن‌سازی است.

بریتانیا در حال توسعه زیرساخت سهام توکن‌شده است.

مراکز مالی آسیایی در حال آزمایش اوراق قرضه و سپرده‌های توکن‌شده هستند.

سهم متمایز هند، یکپارچگی نزدیک بین موارد زیر است:

نهاد تنظیم‌گر اوراق بهادار

بانک مرکزی

امانت‌گذاران قانونی

<⁦strong>CBDC⁩ عمده‌فروشی.

این یک مدل بسیار تنظیم‌شده از توکن‌سازی ایجاد می‌کند.

آیا دیمت 2.0 از بلاک‌چین عمومی استفاده می‌کند؟

این آزمایش نباید به‌عنوان انتشار آزاد اوراق قرضه شرکتی معمولی در اتریوم، سولانا یا شبکه ارز دیجیتال عمومی دیگری درک شود.

این سیستم از زیرساخت دفتر کل توزیع‌شده پشتیبانی‌شده توسط ناظران استفاده می‌کند که به معماری اوراق بهادار موجود هند متصل است.

این به مقامات و نهادهای بازار کنترل بیشتری بر موارد زیر می‌دهد:

دسترسی؛

هویت؛

نگهداری سوابق؛

و انطباق.

آیا توکن‌سازی ریسک اعتباری را کاهش می‌دهد؟

خیر.

اگر شرکتی اوراق قرضه توکن‌شده منتشر کند و بعداً نتواند سرمایه‌گذاران را بازپرداخت کند، بلاک‌چین نکول را حل نمی‌کند.

توکن‌سازی به‌طور بالقوه می‌تواند موارد زیر را کاهش دهد:

ریسک تسویه؛

اصطکاک عملیاتی؛

تطبیق؛

و تأخیرهای پردازش.

این موارد را حذف نمی‌کند:

ریسک اعتباری ناشر.

یک وام‌گیرنده ضعیف به دلیل توکن‌سازی بدهی خود، به وام‌گیرنده قوی تبدیل نمی‌شود.

آیا قراردادهای هوشمند می‌توانند پرداخت‌های اوراق قرضه را خودکار کنند؟

احتمالاً.

زمانی که اوراق بهادار بر روی زیرساخت‌های قابل برنامه‌ریزی وجود داشته باشند، قراردادهای هوشمند می‌توانند در نهایت به خودکارسازی فرآیندهایی مانند موارد زیر کمک کنند:

پرداخت‌های کوپن؛

بازخریدها؛

اقدامات شرکتی؛

بررسی‌های انطباق؛

و خدمات دارایی.

به عنوان مثال:

تاریخ کوپن فرا می‌رسد

↓

سیستم مالکیت اوراق قرضه را تأیید می‌کند

↓

دستور پرداخت اجرا می‌شود

↓

سرمایه‌گذار وجوه را دریافت می‌کند.

خودکارسازی می‌تواند پردازش دستی را کاهش دهد.

اما مؤسسات مالی تحت نظارت همچنان به کنترل‌ها، قابلیت حسابرسی و مکانیزم‌هایی برای تصحیح خطاها نیاز خواهند داشت.

چرا تسویه‌ی همان‌روزه اهمیت دارد

تراکنش‌های اولیه‌ی دیمت 2.0 پتانسیل فشرده‌سازی فرآیند انتشار و تسویه را نشان می‌دهند.

تسویه‌ی سریع‌تر می‌تواند موارد زیر را کاهش دهد:

سرمایه‌ی درگیر بین مراحل تراکنش؛

ریسک طرف مقابل؛

کارهای تطبیق؛

و عدم قطعیت عملیاتی.

با این حال، سریع‌تر بودن در هر شرایطی به‌طور خودکار بهتر نیست.

بازارها همچنین به زمان نیاز دارند برای:

مدیریت نقدینگی؛

کنترل‌های ریسک؛

تأمین مالی؛

و اصلاح خطاها.

بنابراین هدف صرفاً این نیست:

همه‌چیز را آنی کنیم.

بلکه این است:

اصطکاک غیرضروری تسویه را بدون تضعیف محافظت‌های بازار حذف کنیم.

آیا دیمت 2.0 در نهایت می‌تواند شامل سهام شود؟

آزمایش اولیه مربوط به اوراق قرضه شرکتی است.

اما مفهوم زیرساخت گسترده‌تر می‌تواند در نهایت برای سایر اوراق بهادار نیز اعمال شود.

دسته‌های بالقوه آینده شامل موارد زیر هستند:

سهام؛

صندوق‌ها؛

اوراق بهادار دولتی؛

ابزارهای مرتبط با طلا؛

و سایر دارایی‌های تنظیم‌شده.

گسترش به تصمیمات نظارتی و عملکرد طرح آزمایشی اولیه بستگی خواهد داشت.

بنابراین باید به‌عنوان یک نقشه راه بالقوه در نظر گرفته شود، نه تضمینی برای اینکه تمام اوراق بهادار هند به‌زودی به DLT منتقل خواهند شد.

بعد از آن چه اتفاقی می‌افتد؟

اولین نقطه عطف عبارت بود از:

انتشار اولیه زنده.

نقطه عطف بزرگ بعدی احتمالاً این خواهد بود:

معامله در بازار ثانویه.

انتشار یک اوراق قرضه توکن‌شده یک‌بار نشان می‌دهد که فناوری می‌تواند دارایی را ایجاد و تسویه کند.

اجازه دادن به سرمایه‌گذاران برای معامله مکرر اوراق قرضه توکن‌شده نشان می‌دهد که آیا زیرساخت می‌تواند از یک بازار واقعی پشتیبانی کند یا خیر.

پس از آن، سؤالات به این صورت مطرح می‌شوند:

آیا نقدینگی می‌تواند بهبود یابد؟

آیا ناشران بیشتری می‌توانند مشارکت کنند؟

آیا در نهایت امکان دسترسی خرده‌فروشی اضافه می‌شود؟

آیا سایر اوراق بهادار می‌توانند از همان زیرساخت استفاده کنند؟

چرا معاملات ثانویه آزمون واقعی است

انتشار اولیه فقط یک بار اتفاق می‌افتد.

معاملات ثانویه ممکن است هزاران بار اتفاق بیفتند.

بنابراین، یک بازار سرمایه توکن‌شده کارآمد به موارد زیر نیاز دارد:

نقدشوندگی؛

کشف قیمت؛

انطباق؛

تسویه؛

نگهداری؛

ثبت سوابق؛

و قابلیت تعامل.

این امر زیرساخت بازار ثانویه را بسیار سخت‌گیرانه‌تر از یک انتشار اولیه موفق می‌کند.

دیمت 2.0 آزمون مهم اول را پشت سر گذاشته است.

اما هنوز کل مدل را اثبات نکرده است.

سرمایه‌گذاران باید چه چیزی را دنبال کنند؟

مهم‌ترین تحولات بعدی شامل موارد زیر است:

ناشران شرکتی بیشتر

معاملات ثانویه

نقدشوندگی اوراق قرضه توکن‌شده

سرمایه‌گذاران نهادی بیشتر

مشارکت خرد

خدمات قرارداد هوشمند

سایر اوراق بهادار که به Demat 2.0 می‌پیوندند

و

استفاده بیشتر از تسویه دیجیتال روپیه عمده‌فروشی.

میزان توکن‌سازی‌شده نیز ارزش پیگیری دارد.

₹1,025 کرور به‌عنوان یک نقطه عطف راه‌اندازی قابل توجه است.

اما همچنان در مقایسه با کل بازار اوراق قرضه شرکتی هند کوچک است.

تصویر بزرگ‌تر: توکن‌سازی در حال حرکت از ارز دیجیتال به زیرساخت بازار است

مهم‌ترین نکته درباره Demat 2.0 ممکن است چیزی باشد که اتفاق نیفتاد.

هند یک ارز دیجیتال جدید ایجاد نکرد.

مقررات اوراق بهادار را کنار نگذاشت.

اوراق قرضه شرکتی را به توکن‌های ناشناس زنجیره عمومی تبدیل نکرد.

در عوض، یک دارایی تنظیم‌شده موجود را گرفت و زیرساخت زیر آن را تغییر داد.

این الگو به‌طور فزاینده‌ای رایج می‌شود.

آینده توکن‌سازی ممکن است شامل موارد کمتری مانند:

همه چیز را به ارز دیجیتال تبدیل کنید

و موارد بیشتری مانند:

دارایی‌های مالی موجود را قابل برنامه‌ریزی کنید.

<⁦p>Demat⁩ 2.0 نمونه‌ای به‌ویژه واضح ارائه می‌دهد.

اوراق قرضه شرکتی همچنان اوراق قرضه شرکتی باقی می‌ماند.

سرمایه‌گذار همچنان با ریسک اعتباری ناشر مواجه است.

ناشر همچنان کوپن و اصل سرمایه را بدهکار است.

اما مالکیت و تسویه می‌توانند از طریق زیرساخت دیجیتال عمل کنند، در حالی که بخش پرداخت می‌تواند از پول دیجیتال بانک مرکزی استفاده کند.

اگر این مدل مقیاس‌پذیر شود، اهمیت آن بسیار فراتر از اولین اوراق قرضه توکن‌شده ۱۰۷ میلیون دلاری هند خواهد بود.

این می‌تواند الگویی برای نحوه انتقال بازارهای اوراق بهادار تنظیم‌شده به زیرساخت‌های برنامه‌پذیر بدون کنار گذاشتن چارچوب قانونی موجود ارائه دهد.

پرسش‌های متداول

دیمت ۲.۰ چیست؟

دیمت ۲.۰ زیرساخت آزمایشی هند برای انتشار و تسویه اوراق قرضه شرکتی توکن‌شده با استفاده از فناوری دفتر کل توزیع‌شده است.

چه کسی دیمت ۲.۰ را راه‌اندازی کرد؟

این ابتکار در چارچوب زیرساخت اوراق بهادار تنظیم‌شده هند فعالیت می‌کند، با نظارت سبای بر جنبه اوراق بهادار و پشتیبانی ارز دیجیتال بانک مرکزی عمده‌فروشی بانک مرکزی هند از لایه تسویه نقدی.

چه مبلغی از طریق دیمت ۲.۰ منتشر شده است؟

سه ناشر اول مجموعاً ۱,۰۲۵ کرور روپیه، تقریباً ۱۰۷ میلیون دلار، جمع‌آوری کردند.

کدام شرکت‌ها اولین اوراق قرضه توکن‌شده هند را منتشر کردند؟

شرکت REC Limited، لارسن و توبرو و IIFL Finance در اولین دسته مشارکت داشتند.

آیا اوراق قرضه دیمت ۲.۰ ارز دیجیتال هستند؟

خیر. آن‌ها همچنان اوراق قرضه شرکتی تنظیم‌شده هستند. توکن‌سازی نمایش دیجیتال و زیرساخت تسویه آن‌ها را تغییر می‌دهد، نه ماهیت اقتصادی پایه آن‌ها را.

آیا دیمت ۲.۰ از روپیه دیجیتال استفاده می‌کند؟

بله. این سیستم برای بخش نقدی تسویه به روپیه دیجیتال عمده‌فروشی بانک مرکزی هند متصل می‌شود.

تسویه اتمی چیست؟

تسویه اتمی انتقال اوراق بهادار و پرداخت را بهگونهای هماهنگ میکند که هر دو با هم تکمیل شوند یا هیچکدام تکمیل نشوند.

آیا سرمایهگذاران خرد میتوانند اوراق قرضه دیمت ۲.۰ را خریداری کنند؟

فاز اولیه بر زیرساخت بازار نهادی متمرکز است، نه معاملات خرد بدون محدودیت به سبک ارز دیجیتال.

آیا توکنیزاسیون ریسک نکول اوراق قرضه را حذف میکند؟

خیر. سرمایهگذاران همچنان در معرض اعتبار ناشر شرکتی قرار دارند.

آیا اوراق قرضه توکنیزهشده هند در صرافیهای ارز دیجیتال معامله میشوند؟

خیر. آنها اوراق بهادار تنظیمشده هستند که از طریق زیرساخت بازار اوراق بهادار هند فعالیت میکنند.

مرحله بعدی برای دیمت ۲.۰ چیست؟

معاملات بازار ثانویه، مشارکت گستردهتر ناشران و توسعه به طبقات دارایی اضافی از مهمترین تحولاتی هستند که باید دنبال شوند.

چرا دیمت ۲.۰ مهم است؟

این نشان میدهد که چگونه اوراق بهادار توکنیزهشده و پول دیجیتال بانک مرکزی میتوانند در یک سیستم بازار سرمایه تنظیمشده موجود ترکیب شوند.

سلب مسئولیت

این مقاله فقط برای اهداف اطلاعرسانی و آموزشی است و مشاوره مالی، حقوقی یا سرمایهگذاری محسوب نمیشود. دیمت ۲.۰ همچنان یک برنامه آزمایشی نظارتی در حال توسعه است. دامنه، دسترسی به بازار، مکانیزمهای تسویه و پوشش داراییهای آینده آن ممکن است با گسترش برنامه توسط تنظیمکنندگان و نهادهای بازار هند تغییر کند.