Potężna eksplozja wstrząsnęła kluczowym katarskim zakładem gazu ziemnego w niedzielę późnym wieczorem, zabijając co najmniej 13 osób i raniąc 66 innych. Chociaż incydent nie wydaje się bezpośrednio naruszać zdolności eksportowych LNG, z pewnością zwiększył ryzyko, że Katar może spowolnić wznowienie operacji jako środek ostrożności.

Moment nie mógł być gorszy. Eksplozja w gigantycznym kompleksie energetycznym Ras Laffan w Katarze nastąpiła zaledwie tydzień po podpisaniu tymczasowego porozumienia pokojowego między USA a Iranem i kilka dni po ponownym otwarciu Cieśniny Ormuz.

Najnowsze dane morskiego śledzenia statków wskazują na wyraźny wzrost tranzytu tankowców i statków towarowych na tym kluczowym szlaku wodnym.

Ekspert ds. energii Goldman Sachs, Samantha Dart, opublikowała w poniedziałek notatkę szczegółowo opisującą, jak eksplozja w katarskim zakładzie gazowym Barzan w Ras Laffan nie wydaje się bezpośrednio wpłynęła na zdolności eksportowe LNG kraju, ale wzbudziła pytania, czy Qatar Energy może spowolnić wznowienie pracy pociągów eksportowych jako środek ostrożności, potencjalnie zaostrzając zimowy bilans gazowy Europy.

Dart stwierdziła, że eksplozja prawdopodobnie powoduje miesięczne opóźnienie w pełnym rozruchu katarskiego eksportu LNG; względem scenariusza bazowego zakładającego osiągnięcie przez eksport 83% zdolności do końca lipca, obniżyłoby to poziom magazynów w Europie Północno-Zachodniej na koniec października o około 4 punkty procentowe do 70%, w porównaniu z bazowym przypadkiem 74%.

Cztery wnioski Dart:

1. Chociaż wczorajszy wypadek w Barzan, katarskim obiekcie dostaw gazu ziemnego obsługującym krajowych odbiorców gazu, nie wydaje się bezpośrednio wpłynął na zdolności eksportowe LNG kraju, wzbudził pytania, czy tempo wznowienia pracy katarskich pociągów eksportowych LNG może zostać spowolnione jako środek ostrożności.

2. Szacujemy, że miesięczne opóźnienie w pełnym rozruchu katarskiego eksportu LNG (do 83% zdolności, po odliczeniu 13 mln ton rocznie objętych długoterminowymi uszkodzeniami) względem naszego scenariusza bazowego na koniec lipca 2026 r. obniżyłoby poziom magazynów gazu w Europie Północno-Zachodniej na koniec października 2026 r. o 4 pp do 70% (wobec naszego scenariusza bazowego 74%).

3. Uważamy, że taki scenariusz zapewniłby jedynie bardzo ograniczone (jeśli w ogóle) dodatkowe wsparcie dla europejskich cen gazu względem naszej prognozy 41 EUR/MW na drugą połowę 2026 r. Wynika to z faktu, że nasz szacowany poziom magazynów na koniec marca 2027 r., który wyniósłby 28% (wobec naszego scenariusza bazowego 32%) przy przeciętnej zimie, byłby nadal wystarczająco wysoki, aby wytrzymać zimę o 1–2 odchylenia standardowe chłodniejszą od średniej.

4. Scenariusz dwumiesięcznego opóźnienia rozruchu katarskiego eksportu LNG do końca września 2026 r. byłby jednak bardziej niepokojący dla zimowej dostępności gazu. W tym scenariuszu oczekiwalibyśmy, że poziom magazynów na koniec marca 2027 r. będzie o 8 pp niższy od naszego scenariusza bazowego wynoszącego 32%, co sugeruje ryzyko wyczerpania zapasów przy zimie o dwa odchylenia standardowe chłodniejszej od średniej. To zwiększone ryzyko wyczerpania zapasów gazu w Europie Północno-Zachodniej z kolei prawdopodobnie wspierałoby TTF w 4Q26 bliżej 50 EUR/MWh niż naszej prognozy 40 EUR/MWh, odzwierciedlając wyższe prawdopodobieństwo, że rynek może potrzebować wzrostu w kierunku 65 EUR/MWh (22 USD/mmBtu), aby zniechęcić do popytu na LNG w Azji.

Jakiekolwiek opóźnienie w rozruchu katarskiego LNG skomplikowałoby wczesne etapy normalizacji w Cieśninie Ormuz po jej zamknięciu na kilka miesięcy z powodu konfliktu USA-Iran i wpłynęłoby na globalne rynki gazu, szczególnie najbardziej dotknięte Europę, gdzie magazyny pozostają bardzo wrażliwe na tempo odbudowy katarskiego eksportu.

Subskrybenci premium mogą przeczytać znacznie więcej na temat energetyki i punktu krytycznego Ormuz na naszym portalu Marketdesk.ai.