927-stronicowe ujawnienie Trumpa to normalny wtorek dla menedżerów ds. bezpośredniego indeksowania i kryptowalutowego zarządzania majątkiem

Najnowsze ujawnienie finansowe prezydenta Donalda Trumpa zwróciło uwagę ze względu na swoją ogromną skalę: tysiące transakcji giełdowych, ponad miliard dolarów przychodów z kryptowalut, przychody z golfa, tantiemy za książki – wszystko to zmieściło się w dokumencie liczącym w tym roku 927 stron, w porównaniu z ośmioma stronami ostatniego ujawnienia Baracka Obamy i jedenastoma stronami Joego Bidena. Wygląd sprawy praktycznie prowokuje podejrzenia: jak urzędujący prezydent może kupować i sprzedawać akcje Nvidii, Apple'a i Microsoftu tego samego dnia, czasem dziesiątki razy, nie podejmując osobiście decyzji?

Jednak według osób, które faktycznie budują infrastrukturę za wysokowolumenowymi, zoptymalizowanymi podatkowo inwestycjami, wyłania się inny obraz – te liczby wydają się całkiem normalne. To, co z zewnątrz wygląda jak chaos lub manipulacja, od wewnątrz przypomina strukturę konta, która staje się coraz bardziej powszechna i dostępna daleko poza Gabinetem Owalnym. Ujawnienie finansowe Trumpa z 2025 roku, podobnie jak przegląd jego poprzedniego ujawnienia z marca, jest tak wielowymiarowe, że eksperci od indeksów twierdzą, iż nosi znamiona tego, jak wyglądają nakładające się i zautomatyzowane strategie zarządzania portfelem.

Strategia bezpośredniego indeksowania

Gdy Trump opublikował swoje poprzednie kwartalne ujawnienie w marcu, wiele osób w mediach społecznościowych, w tym senator Elizabeth Warren, zarzuciło, że prezydent i jego rodzina czerpią korzyści z faktu, że Trump zajmuje fotel w Gabinecie Owalnym. W poście na X syn prezydenta Eric stwierdził, że inwestycje jego ojca są przechowywane na kontach zarządzanych przez zewnętrzne instytucje finansowe, które mają wyłączne uprawnienia „do wszystkich decyzji inwestycyjnych, w tym alokacji aktywów, handlu, rebalansowania i zarządzania portfelem. Inwestycje są realizowane i alokowane poprzez zautomatyzowane, oparte na modelach portfele i strategie bezpośredniego indeksowania, administrowane w całości przez te firmy." Organizacja Trumpa nie odpowiedziała jeszcze na prośby Fortune o komentarz.

Odpowiadając na zarzuty dotyczące rzekomej manipulacji rynkowej przez prezydenta, post Erica potwierdził dziś dwie rzeczy: komentarze ojca, gdy zapytano go o to rano („Nie angażuję się w moje osobiste – mamy fundusze, które zarządzają moimi pieniędzmi", dodając, że jego zarządcy pieniędzy prowadzą to, co nazwał „ślepym kontem" i że „nigdy nie rozmawiam z żadną z osób zarządzających pieniędzmi. Ale to duże instytucje i inwestują w to, w co inwestują") oraz to, co osoby stosujące strategie bezpośredniego indeksowania zakładały od samego początku.

Dla Mo Al Adhama, założyciela i dyrektora generalnego platformy bezpośredniego indeksowania Frec, post Erica potwierdził analizę jego własnego zespołu po tym, jak wcześniejsze ujawnienie z 2026 roku wykazało około 3700 transakcji w jednym kwartale. Publikując na LinkedIn, aby rozłożyć liczby na czynniki pierwsze, Al Adham stwierdził, że nie ma w tym nic nienormalnego.

„Doszliśmy do wniosku, że najprawdopodobniej jest to strategia bezpośredniego indeksowania" – powiedział Al Adham Fortune o analizie swojego zespołu dotyczącej ujawnienia z marca. „Były pewne wzorce wskazujące na to, że najprawdopodobniej jest to strategia bezpośredniego indeksowania z zbieraniem strat podatkowych."

Sama liczba transakcji nie była taką anomalią, jakiej się spodziewał. „Przyjrzeliśmy się naszym własnym kontom i temu, jak często handlują w danym kwartale, i okazuje się, że jest to dokładnie w optymalnym zakresie" – powiedział. „Zazwyczaj handlujemy od 500 do 1000 razy na kwartał." W przeliczeniu na różne rozmiary kont, powiedział: „widzimy, że typowe konto bezpośredniego indeksowania generuje od 500 do 2500 transakcji na kwartał, więc wolumeny powyżej 3000 nie byłyby dla nas zaskoczeniem, a w tamtym czasie mieliśmy około 3700. Zależy to również od tego, w jakim indeksie się jest: Russell 1000, który ma więcej pozycji, w porównaniu z S&P 500, który ma mniej pozycji."

To, co przekonało jego zespół, że nie była to osoba wybierająca akcje, był czas transakcji. „Były dni, kiedy na rynku następowały duże spadki, a transakcje miały miejsce właśnie podczas tych spadków i dotyczyły akcji, które były ze sobą skorelowane" – powiedział Al Adham. „Był jeden dzień… kiedy nastąpił duży spadek w sektorze technologicznym i widzieliśmy, że Nvidia, Apple i inne skorelowane akcje były sprzedawane w tym samym czasie, co jest dla nas sygnałem, że właśnie tak nasz algorytm zachowałby się podczas rebalansowania."

Zagłębiając się dalej w to samo ujawnienie, zespół Al Adhama odkrył to, co opisał jako „wyraźny podział w zachowaniu handlowym" – duży blok systematycznej, opartej na regułach aktywności obok mniejszego zestawu transakcji ad hoc. „Transakcje zlecone wydają się zawierać większość systematycznej aktywności, wykazując spójny wzorzec zgodny ze standardowym dniem rebalansowania bezpośredniego indeksowania" – powiedział, zauważając, że jego zespół zidentyfikował również to, co wyglądało jak identyczne transakcje wykonywane na wielu kontach tego samego dnia, co w jego ocenie jest zgodne z jednym zarządcą prowadzącym kilka powiązanych kont, a nie jedną osobą handlującą impulsywnie.

„Widzieliśmy bardzo duże transakcje w Microsoft, Amazon i Meta, co wskazywało na aktywną redukcję ryzyka i zbieranie strat podatkowych" – dodał. „Oczywiście bardzo trudno jest mówić o czymkolwiek definitywnie… ale sama szerokość transakcji sugeruje zautomatyzowaną, systematyczną strategię handlową."

Kto kiedyś korzystał z bezpośredniego indeksowania?

Bezpośrednie indeksowanie oznacza posiadanie poszczególnych akcji wchodzących w skład indeksu, takiego jak S&P 500 lub Russell 1000, zamiast kupowania indeksu poprzez fundusz wzajemny lub ETF. Nie jest to nowość, ale przez dziesięciolecia było w praktyce dostępne tylko dla ultrabogatych.

„Możesz chcieć ekspozycji na określony indeks. Ludzie zazwyczaj od tego zaczynają. Mówią: chcę S&P 500 lub chcę Russell 1000" – wyjaśnił Al Adham. „Pytanie brzmi, jak to kupić. Możesz kupić to jako fundusz wzajemny, możesz kupić jako ETF, a następnie możesz kupić jako bezpośredni indeks."

„Bezpośredni indeks zawsze był niejako poza zasięgiem większości ludzi, ponieważ wymagał bardzo wysokich minimów, a opłaty za niego były również bardzo wysokie, ale ma wiele zalet. Możesz go dostosować, możesz go modyfikować. Może twój małżonek pracuje w Uberze, więc nie chcesz posiadać Ubera, skoro masz już dużą ekspozycję na tę firmę. A może chcesz dodać do niego nachylenie czynnikowe, bo uważasz, że rynek jest zbyt przegrzany. Pozwala ci też głosować na poszczególne akcje. Nie każda platforma na to pozwala, ale z ETF-em nie możesz zadzwonić do Vanguarda i powiedzieć: 'Czy możecie zagłosować moimi akcjami Tesli w określony sposób?' Bezpośredni indeks, moim zdaniem, jest tym, jak inwestowanie indeksowe powinno być realizowane od samego początku, tyle że dawno temu było drogie, nieporęczne, operacyjnie wymagające, a teraz doszliśmy do punktu w cyklu technologicznym, w którym możliwe jest robienie tego na dużą skalę."

„Więc wygląda na to, że prezydent korzysta z tej możliwości, co moim zdaniem powinien robić każdy."

Bezpośrednie indeksowanie „było kiedyś dostępne wyłącznie dla family offices i osób o bardzo wysokiej wartości netto" – wyjaśnił, biorąc pod uwagę, że historycznie minima sięgały milionów. „Nie jesteśmy jedynym dostawcą, który to robi" – powiedział o Frec – „ale jesteśmy jednym z nielicznych, którzy robią to bezpośrednio dla klientów detalicznych, bez konieczności zatrudniania zarządcy do zarządzania tym kontem."

„Zrobiliśmy to również przy bardzo niskich opłatach, podobnych do opłat ETF, więc nie płacisz za to dużej premii, a minima są też niższe. Te minima wynosiły kiedyś milion lub więcej, a teraz, na dobrej drodze, to 20 000 dolarów na start. Myślę więc, że jest to produkt wart rozważenia, jeśli inwestujesz pieniądze na rynku i chcesz rynkowych zwrotów, jednocześnie generując straty kapitałowe."

Wydaje się, że tak jest w przypadku osób o wysokiej wartości netto. Według Global Wealth Report 2026 UBS, płynne, inwestowalne aktywa, takie jak gotówka, papiery wartościowe i bezpośrednie udziały, stale rosły jako udział w wartości netto przez ostatnią dekadę i dłużej: w USA płynne aktywa wzrosły z 38% osobistego majątku netto w 2011 roku do 47% w 2025 roku, co jest najwyższym udziałem, jaki bank śledzi gdziekolwiek na świecie. UBS zwrócił również uwagę na szybko rosnącą populację dorosłych z aktywami netto od 5 do 100 milionów dolarów – dokładnie ten przedział, dla którego zaprojektowano bezpośrednie indeksowanie i zbieranie strat podatkowych. Bank szacuje, że na całym świecie do tej grupy należy około siedmiu milionów ludzi, z czego ponad 4 miliony w USA. Liczba ta rosła w złożonej rocznej stopie wzrostu przekraczającej 7% przez ostatnie 25 lat.

Doradca AI dostrzega te same wzorce

Manish Jain, CFA, współzałożyciel i dyrektor generalny Mezzi – zarejestrowanego doradcy inwestycyjnego opartego na AI z ryczałtową opłatą – opisał, jak jego platforma traktuje skoncentrowane pozycje. Mezzi oznacza każdego klienta, którego udziały przekraczają określony próg w jednym papierze wartościowym lub sektorze: „Mamy szczegółowe zasady dotyczące tego, co jest nadmiernie skoncentrowane w indywidualnym papierze wartościowym lub w indywidualnym sektorze rynków akcji" – powiedział Jain. „Gdyby klient miał ponad 10% w kryptowalutach, oznaczylibyśmy go jako nadmiernie skoncentrowanego w kryptowalutach."

Jain powiedział, że zamożni ludzie, zwłaszcza założyciele firm, często mogą kończyć z skoncentrowanymi pozycjami, których niekoniecznie zamierzali posiadać. „Kiedy twój majątek jest związany z przedsięwzięciami przedsiębiorczymi, zakładaniem firm, rozpoczynaniem działalności… faktem jest, że zdecydowana większość twojego majątku będzie skoncentrowana w tych strumieniach przychodów, i może to być wiele strumieni przychodów" – powiedział, przytaczając udziały Elona Muska w Tesli, SpaceX i Neuralink jako przykład. „Założyciele, ludzie z firm, których majątek sięga setek milionów dolarów i więcej… mają inne potrzeby i możliwości w zakresie majątku i dywersyfikacji niż ci, którzy przez długi czas byli pracownikami."

Jeśli w tym wszystkim kryje się uzasadniona krytyka, własna analiza Al Adhama wskazuje mniej na sam wzorzec handlowy, a bardziej na fakt, że format ujawnienia nie rozróżnia między kontem zarządzanym a uznaniowym – pozostawiając miejsce dokładnie na ten rodzaj podejrzeń, który wygenerowało to ujawnienie.

Porównał to do tego, jak jego własna platforma obsługuje klientów, którzy prawnie nie mogą dokonywać samodzielnych transakcji, jak na przykład osoby pracujące w firmach takich jak Jane Street. „Zasadniczo wysyłamy pismo do działu compliance, mówiąc: hej, to tylko potwierdzenie, że ten pracownik nie ma żadnej swobody decyzyjnej w tym koncie. Jest zautomatyzowane" – powiedział. „Pracodawca jest wtedy uspokojony, że ta osoba nie wykorzystuje żadnych informacji poufnych ani zastrzeżonych do handlu." W odniesieniu do ujawnienia prezydenckiego powiedział: „może trochę więcej wyjaśnień w ujawnieniach byłoby pomocne, aby uspokoić ludzi. Prosta flaga lub pole, które mówiłoby: czy jest to konto zarządzane, czy indywidualne, transakcja zlecona czy niezlecona."

„Moje przypuszczenie byłoby takie, że większość z tego to zarządzane, zautomatyzowane transakcje." Dodał: „Oczywiście prezydent nie podlega temu, ale może trochę więcej wyjaśnień w ujawnieniach byłoby pomocne."

„Nie do pomyślenia jest też, że prezydent dokonuje 63 transakcji dziennie lub jest świadomy każdej z nich."

Ta historia została pierwotnie opublikowana na Fortune.com