W umyśle Kevina Warsha: opowieść jego byłej szefowej Condoleezy Rice, przyjaciela ze studiów i najbliższego współpracownika z czasów kryzysu finansowego

Pierwszy raz była sekretarz stanu Condoleezza Rice spotkała Kevina Warsha w latach 80., gdy była adiunktem nauk politycznych na Uniwersytecie Stanford, a on był studentem. Wiedziała, że osiągnie coś wyjątkowego. Przyznajmy, to nie jest niezwykłe zjawisko – w końcu to Stanford.
Jednak już za czwartym lub piątym razem, gdy Warsh zapukał do jej drzwi w nadziei na audiencję podczas dyżurów, Rice zorientowała się, że Warsh nie jest tylko bystry; był niezwykle zdeterminowany – nawet jak na standardy elitarnego środowiska akademickiego.
„Był uparty”, powiedziała Rice w ekskluzywnym wywiadzie dla Fortune. „Kevin to jeden z tych ludzi, którzy wymagają od siebie więcej niż ktokolwiek inny mógłby kiedykolwiek wymagać.”

Każdy wgląd w enigmę, jaką jest Warsh, nowy prezes Rezerwy Federalnej, jest przydatny dla Wall Street i ekonomistów na całym świecie. Głos Warsha wyznacza ton, którego słuchają prezesi przed podjęciem największych decyzji kredytowych, który badają zagraniczni inwestorzy w poszukiwaniu szczegółów dotyczących trajektorii gospodarki USA i na którym polegają konsumenci, aby wzmocnić wartość swoich portfeli.

Nieśmiałe pierwsze kroki Warsha na tym stanowisku są badane być może bardziej niż jakiegokolwiek prezesa Fed w historii. Jego nominacja następuje po bezprecedensowych atakach politycznych na Fed ze strony Białego Domu podczas drugiej kadencji Trumpa, co sprawia, że wielu obawia się, iż jest on albo „marionetką” Gabinetu Owalnego, albo brakuje mu kręgosłupa, by bronić kluczowej niezależności Fed. Analitycy z Wall Street ubolewają również nad jego stanowiskiem w kwestii wytycznych dotyczących przyszłości (lub jego brakiem), twierdząc, że ich ograniczenie niweczy przejrzystość banku centralnego.

Każdy chce wiedzieć, co myśli Warsh, choć nominat Trumpa dał jasno do zrozumienia, że nie jest jeszcze gotowy, by odkryć swoje karty. Ale garstka ludzi wie, jak myśli Warsh. Ci, którzy obracają się w jego wewnętrznym kręgu, mówią, że jego niezmierzona ciekawość, silne umiejętności interpersonalne i zdolność do budowania porozumienia przygotowały go do wkroczenia do banku centralnego w momencie, który według jego własnej definicji jest „jednym z najbardziej doniosłych w historii naszego narodu”.

„Uważam, że jest bardzo dobrze wyposażony pod względem swoich naturalnych zdolności i sposobu, w jaki odnosi się do ludzi”, mówi Donald Kohn, były gubernator, a następnie wiceprzewodniczący Rady Gubernatorów Rezerwy Federalnej, w rozmowie z Fortune. „Na przestrzeni lat w Fed i w Hoover zdobył ogromną wiedzę z zakresu ekonomii, obracając się wśród bardzo dobrych ekonomistów.”

Rodzimy nowojorczyk już wcześniej potrafił przekonać do siebie sceptyków, mówią jego koledzy po fali w rozmowie z Fortune. A choć jego CV może się teraz poszczycić odznaczeniami oczekiwanymi od prezesa banku centralnego, to właśnie jego płynność w kontaktach społecznych może sprawić, że Fed wyjdzie z niszczycielskiej burzy politycznej silniejszy, niż w nią wszedł.

Charakter Warsha

Niewiele osób pracowało z Warshem tak konsekwentnie jak jego mentorka i bliska przyjaciółka Rice – w istocie, podczas przesłuchania w Senackiej Komisji Bankowej w trakcie procedury zatwierdzającej powiedział, że mało prawdopodobne, by siedział przed nimi bez wskazówek Rice, która obecnie pełni funkcję dyrektora Instytutu Hoovera.

Duet poznał się jako student i nauczyciel, a w Waszyngtonie stali się rówieśnikami. Rice była doradcą ds. bezpieczeństwa narodowego prezydenta George'a W. Busha od 2001 roku, aż została jego sekretarzem stanu w 2005 roku, podczas gdy Warsh pełnił funkcję specjalnego asystenta prezydenta ds. polityki gospodarczej i sekretarza wykonawczego Narodowej Rady Gospodarczej od 2002 do 2006 roku, kiedy to dołączył do Fed jako gubernator. Później spotkali się ponownie na Stanford jako koledzy.

„Zawsze mówiłam w przypadku Kevina, że nie chodziło o pierwszą odpowiedź. Chciał odpowiedzi drugiego i trzeciego rzędu”, mówi Rice Fortune. „Uwielbiałam mieć takich studentów, którzy nie tylko interesowali się zdobyciem tego, czego potrzebowali na egzamin. Byli ciekawi ponad to i chcieli zrozumieć coś głębiej.”

Na Stanfordzie Warsh stykał się z takimi postaciami jak noblista, ekonomista Milton Friedman i czterokrotny członek gabinetu federalnego George Shultz. Warsh „idealnie wpasował się” w to środowisko akademickie, dodała Rice, dzięki „głębokiej ciekawości”, która była stałą cechą ich interakcji.

Warsh będzie potrzebował tej ciekawości w obecnym środowisku gospodarczym, zwłaszcza gdy tak wiele zależy od obietnic sztucznej inteligencji. Wybitne głosy obawiają się, że końcowym rezultatem tej przełomowej technologii będzie krwawa łaźnia na rynku pracy i katastrofy dla bezpieczeństwa narodowego, podczas gdy inni wierzą, że nowa era produktywności jest gotowa do odblokowania, a społeczeństwo będzie żyć dłużej i zdrowiej.

Każdy bankowiec centralny waży bilans tych ryzyk, choć z Big Tech u swoich drzwi Warsh będzie musiał być tym bardziej wnikliwy zarówno w interpretacji perspektyw, jak i w przekazywaniu swoich analiz.

Są jednak krytycy, którzy twierdzą, że Warsh nie zawsze kopie wystarczająco głęboko, szczególnie gdy publicznie dzieli się swoim światopoglądem. Zdecydowanie jego stwierdzenia: „Nie wierzę w wytyczne dotyczące przyszłości”, było na przykład tak zaskakujące dla wybitnej absolwentki Fed Claudii Sahm, że powiedziała Fortune: „Prawie spadłam z krzesła”. Inne źródło podzieliło podobne obawy, mówiąc, że Warsh wykazuje niechęć do wchodzenia w makroekonomiczne zawiłości, gdy wypowiada się oficjalnie.

Ta krytyka może maskować próbę uczynienia złożonych tematów bardziej przystępnymi dla odbiorców od Wall Street po przeciętnego człowieka na ulicy. „Kevin potrafi działać z dwiema różnymi prędkościami”, mówi Rice. „Może wejść na zajęcia na wydziale biznesu, a kiedy uczysz, musisz robić to w dość prosty sposób, i on jest w tym bardzo dobry, a w kontaktach z szeroką publicznością też jest w tym bardzo dobry.”

„Ale nikt nie powinien myśleć, że zrozumienie lub poglądy Kevina na gospodarkę są uproszczone. Ma bardzo głęboką wiedzę i potrafi z powodzeniem stawić czoła tym ekonomistom, którzy poświęcili życie na jej badanie.”

Warsh pod presją

Lata po dołączeniu do Fed Warsh znalazł się w sytuacji, jakiej doświadczyło niewielu bankowców centralnych: wziął na siebie odpowiedzialność za nawigowanie podczas kryzysu finansowego w 2008 roku jako jeden z trzech głównych decydentów w Fed, obok ówczesnego prezesa Bena Bernanke i ówczesnego wiceprzewodniczącego Rady Gubernatorów, Donalda Kohna.

Kohn pracował w systemie Rezerwy Federalnej przez większość trzech dekad, gdy na Capitol Hill przybył młody i świeży Warsh, najmłodszy gubernator Rady w historii. W rzeczywistości praca Kohna dla Fed w Kansas City rozpoczęła się w roku, w którym urodził się jego przyszły kolega.

Mimo to Kohn był zaskoczony tym, jak dokładnie Warsh potrafił odczytać grupę. Warsh był człowiekiem o dobrym poczuciu humoru, trafnych nawiązaniach do popkultury i spokojnym usposobieniu, mówi Kohn Fortune.

„Kiedy kierowałem komitetem ds. banków rezerwowych, jednym z naszych zadań było coroczne odwiedzanie sześciu banków rezerwowych, rozmowy z radami nadzorczymi, spotkania z personelem i ocena sytuacji”, wspomina Kohn. „Z Kevinem zaczęliśmy grać w grę, w której po wyjściu z tych spotkań pytałem go: »I co sądzisz o ludziach, których właśnie poznałeś?«, a on trafnie oceniał tak wiele osób.

„Ten facet spędził dwie godziny z grupą ludzi i miał wgląd w nich, który ja zdobywałem przez wiele lat. Byłem pod ogromnym wrażeniem jego zdolności do odczytywania ludzi, do rozgryzania, którzy mają coś do wniesienia, a którzy może nie mają tak wiele do wniesienia, jego podstawowej inteligencji, ale także inteligencji emocjonalnej i zdolności do nawiązywania relacji z ludźmi.”

Partnerstwo Kohna i Warsha przetrwało ogromną presję tamtych czasów. W sąsiednich biurach w szczycie kryzysu finansowego Warsh i Kohn codziennie pielgrzymowali do biura Bernanke – w weekendy czy nie – aby omówić wydarzenia dnia i zaplanować kolejne. Piątkowe popołudnia spędzali z Kontrolerem Waluty Johnem Duganem, podsekretarzem skarbu Robertem Steele'em i podsekretarzem ds. międzynarodowych Dave'em McCormickiem, który jest obecnie senatorem USA.

Warsh błyszczał w tych zespołach, mówi Kohn: Był pracowity, przyjemny, pomocny i człowiekiem, który „nie owijał w bawełnę”. Ale być może jego najbardziej użyteczną – i rzadką – cechą było połączenie umiejętności interpersonalnych i zaplecza finansowego, dzięki wczesnej karierze w Morgan Stanley. Po uzyskaniu dyplomu prawa na Harvardzie, Warsh dołączył do departamentu fuzji i przejęć banku inwestycyjnego w 1995 roku, będącego jądrem, gdzie negocjacje spotykają się z wiedzą finansową.

Przyniesienie tego wglądu do Fed było bardzo potrzebne, wyjaśnia Kohn: „Kevin był szczególnie ważny jako łącznik z sektorem finansowym. Otrzymywaliśmy informacje od ludzi, którzy dzwonili i mówili: »Dzieje się ta straszna rzecz, dzieje się tamta straszna rzecz, potrzebujemy pomocy«… a on mógł nam pomóc, ponieważ znał tych ludzi i tak dobrze ich odczytywał.

„Pomógł nam zrozumieć, co słyszymy i kogo powinniśmy bardzo uważnie słuchać, ponieważ byli mądrzy, uczciwi i przekazywali informacje, a kto może po prostu bronił swoich racji.”

Warsh kontynuował budowanie wglądu w sektor prywatny po odejściu z banku centralnego: Został partnerem w Duquesne Family Office, kierowanym przez legendarnego inwestora Stana Druckenmillera, i zasiadał w radach nadzorczych UPS i globalnego giganta handlu Coupang.

Umiejętności interpersonalne Warsha oznaczają, że „myśli bardziej jak prezes niż jak szef Fed”, mówi Jerry Yang, współzałożyciel Yahoo! Inc. i wieloletni przyjaciel prezesa banku centralnego, w rozmowie z Fortune. Para poznała się w laboratorium komputerowym na Stanfordzie i zostali bliskimi przyjaciółmi, gdy Warsh później odwiedzał Dolinę Krzemową w roli inwestora. Polityka „jest oczywiście ważna, ale sposób, w jaki do niej podchodzi, jest bardzo ludzki, i chodzi o ludzi, którzy tam pracują, dając z siebie wszystko, by być doskonałymi, a nie o jakieś wyniki, które ludzie chcą wrzucić w ramki”, mówi Yang. „Więc to jest takie odświeżające i inne… Kevin po prostu naprawdę myśli o pewnego rodzaju podejściu od wewnątrz na zewnątrz: »Co mamy? Jakie jest nasze zadanie? Co byłoby doskonałe?»”

Warsh i konsensus

Praca prezesa Fed może być szczytem władzy gospodarczej, ale na co dzień to dużo tresury kotów. Prezes Fed musi skierować personel w nowym kierunku i zgromadzić konsensus wśród członków Federalnego Komitetu Otwartego Rynku.

Celem tej pracy nie jest udowodnienie swojej racji – raczej, jest to osiągnięcie właściwego wyniku dla banku centralnego i, za jego pośrednictwem, dla gospodarki. Podstawy tej roli (maksymalizacja warunków polityki pieniężnej dla niskiej inflacji i pełnego zatrudnienia) powinny idealnie być uzgodnione przez FOMC w jak najszerszym zakresie, dając rynkom pewność co do jego stanowiska politycznego. Ale aby dostarczyć „nowy rozdział” i „świeże spojrzenie”, które obiecał Warsh, będzie potrzebował jednoznacznego poparcia tych w murach banku centralnego. Warsh był pozytywny w pierwszych dniach, chwaląc „nowe pomysły, nowe myślenie i szczere zainteresowanie przesuwaniem Fed do przodu” swoich kolegów.

Ostatni czas Warsha w Hooverze był dobrą praktyką, powiedziała dr Rice: „Kierował zespołami ds. polityki w Hooverze… nie jest tak łatwo nakłonić grupę akademików do sterowania w tym samym kierunku. Był w tym bardzo dobry.

„Kiedy mówię, że ktoś jest cierpliwy, może to zabrzmieć: »Cóż, jeśli jesteś prezesem Fed lub sekretarzem stanu, czy naprawdę chcesz być cierpliwy?« Ale [w Warshu] jest gotowość do zaangażowania się i nie skracania drogi ludziom, gdy próbują dojść do wspólnego stanowiska.”

Mark Zandi, główny ekonomista Moody’s, mówi, że Warsh zawsze pozwalał mu przedstawić swoje racje. Obaj panowie zasiadali razem w radzie doradczej ds. gospodarczych przy bezpartyjnym Biurze Budżetowym Kongresu w 2025 roku, a Zandi powiedział Fortune, że choć „moje poglądy na politykę często różniły się od jego, zawsze czułem, że moim daje uczciwe wysłuchanie.”

I choć można by się spodziewać pochlebnego punktu widzenia od sojuszników Warsha, nawet były kolega, który powiedział, że Warsh nie byłby jego pierwszym wyborem na szefa Fed, powiedział Fortune, że wierzy, iż ma na sercu jak najlepsze interesy instytucji, że będzie pracował niestrudzenie i że pójdzie na kompromis, jeśli będzie to oznaczać, że bank centralny wyjdzie na tym silniejszy.

„Jest bardzo ukierunkowany na misję; rozumie, co Rezerwa Federalna ma robić, a czego nie, i myślę, że chce naprawdę ustanowić te zasady we wczesnych dniach”, mówi Yang. „Chce zbudować Fed, który naprawdę przetrwa próbę czasu.”

Ten artykuł został pierwotnie opublikowany na Fortune.com